De Vries & van de Wiel, dat later deel zou worden van DEME, bouwde in de jaren zeventig gestaag aan zijn expertise in kust- en dijkversterking. Een belangrijke stap daarin was de aankoop van de zandzuiger Texel en het tussenstation Texel II in 1976. Dankzij deze investering werd het bedrijf minder afhankelijk van derden voor de inzet van materieel en kon het grotere projecten zelfstandig uitvoeren. Ook het materieelpark werd verder gemoderniseerd, onder meer met de aankoop van nieuwe kranen.

De meerwaarde van de Texel bleek al snel in de praktijk. Bij de verbreding van het Abbestederduin bij Callantsoog in Nederland eind jaren zeventig koos de Vries & van de Wiel voor een innovatieve aanpak. De zandzuiger loste het materiaal in de beunschepen Grinza, waarna het via een persleiding over bijna zeven kilometer naar de duin werd gepompt. Die oplossing beperkte de hinder van vrachtverkeer aanzienlijk en illustreerde de technische vindingrijkheid waarmee het bedrijf naam maakte.

De expertise die de Vries & van de Wiel in de decennia daarna verder uitbouwde, zou later ook een plaats krijgen binnen DEME.