De watersnood van 1953
In de nacht van 31 januari 1953 trof een krachtige stormvloed de kusten van Nederland, België en het Verenigd Koninkrijk. Zware stormwinden en een uitzonderlijk hoog tij veroorzaakten een van Noordwest-Europa’s meest verwoestende natuurrampen van de twintigste eeuw. Meer dan 2.800 mensen verloren het leven, en landbouwgebieden, polders en kustdorpen werden opgeslokt door het water.
In de hectische uren na het breken van de dijken bevond de Vries & van de Wiel, een jong Nederlands aannemersbedrijf, zich in de frontlinie. Een kraan van het bedrijf was toevallig aan het werk vlak bij een bezwijkende dijk op het eiland Texel, en de aannemer aarzelde niet om het gat te helpen dichten. Het beschermen land tegen water raakte vanaf dat moment verankerd in het DNA van het bedrijf, lang voordat het in 2000 deel werd van de DEME Group.
Aan de andere kant van de grens richtte de stormvloed een vergelijkbare verwoesting aan in België, waar grote delen van de polders langs het Schelde-estuarium onder water kwamen te staan. Toen de dijk bij Pijp Tabak nabij de polders van Melsele het begaf, stroomde het water maandenlang de omliggende regio binnen. Ackermans & van Haaren voerde cruciale herstelwerkzaamheden uit om de bres te dichten.
Al meer dan 70 jaar werkt DEME aan waterveiligheid. Van deze noodherstellingen in 1953 tot de huidige dijkversterksprojecten, kustbescherming, klimaatadaptatie en nature-based solutions: het beschermen van land tegen water is een van de belangrijke expertises van de groep.